داریووش

آهای مردم دنیا

آهای مردم دنیا

گله دارم گله دارم من از عالم و آدم گله دارم گله دارم

آهای مردم دنیا

آهای مردم دنیا

گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

شما که حرمت عشقو شکستین

گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

درحریق باد

درآخرین لحظه ی یک یاد

آینه در شط شب

                      گریه سر داد.

ومن،

در گرداب

در آخرین لحظه ی نقطه ی خط سراب

                                 -آخرین یاد-

مرگ را پرسه زدم؛

بی آن که پیش از این

در کوچه ی زندگی

                          کسی را دیده باشم.

منوچهر زال پور

رو به آغازی

تقدیری

یا که وهمی دگر ایستاده ام

با ساغری از خون سرخ رنگ غروب.

سپیداری

آن سوی ترک

                      ]آن جا که مشاطه ی خیال

                       نقش هزار رنگ آرزو می زند[

کورسوی راه رفتنی تازه است.

هراسانم از نقش سرخ شفق:

                                      صبح کاذبی

                                                   اگر ره زنی کند؟...

در هراسم ازغروب

ازستیز بغض دُژ خوی در گلو

ازغریو زخم های ناسور گُرده ام.

درهراسم؛

              هراس!...

 منوچهر زال پور

صبر كن عشق زمین گیر شود - بعد برو

                                       یا دل از دیدن تو سیر شود – بعد برو

ای پرنده به كجا؟! قدر دگرصبر بكن

                                      آسمان پای پرت پیر شود – بعد برو

باش با دست خود آیینه را پاك بكن

                                      نكند آیینه دلگیر شود – بعد برو

یك نفر حسرت لبخند تو را می بارد

                                     خنده كن عشق نمك گیر شود – بعد برو

خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد

                                    باش تا خواب تو تعبیر شود – بعد برو.

نمي خوام بي تو باشم

از بي تو بودن خسته شدم

به اين روزا وثانيه ها و لحظه ها بگوو

كه نمي خوام بي تو باشم

به اين ادمها بگو

به اين ادمهائي كه دورو ورم هستند

به اين ادمهائي كه فقط فكر خودشونن

به اين ادمهائي كه با كاراشون حالمو بهم مي زنن بگو

از من دور شن

نفعي از من نمي رسه به اونا

من فقط تورو مي خوام.

چه نفعي مي رسه از من

كه روحم و جسمم متعلق به تو شده

با تو اميختم

من با تو زنده شدم.

مرا ببر

مرا ببر پيش خودت

تا در آغوش تو به ابديت برسم

مرا ببر

ببر تا در آغوش تو زنده شوم

بي تو مرده اي بيش نيستم

عشقم را درياب

مرا رها نكن

از اين تنهائي خسته ام.

تورو مي خواهم اي عشق همیشگی من

((تقدیم به مردی که دیوونه وار می پرستمش))

دیشب که رفتم بیرون واسه نیمه شعبان یه سری عکس گرفتم که دیگه به مسلمان بودن این مردم دارم شک میکنم .با این کاراشون یعنی فکر میکنند امام زمون ازشون راضی میشه؟

عشق يعني خاطرات بي غبار

                                          دفتري از شعر و از عطر بهار

 عشق يعني يك تمنا , يك نياز

                                         زمزمه از عاشقي با سوز و ساز
 
عشق يعني چشم خيس مست او

                                           زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ملتهب از يك نگاه

                                             غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق

                                           گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "

                                           تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعنی انتظار و انتظار

                                    عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                    عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                                  عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب

                                    عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق یعنی با پرستو پر زدن

                                    عشق يعنی آب بر آذر زدن

دست نوشته

آره، بازم از اون شبا ، از اون شبای سیاه ، از اون شبای بی ستاره، از اون شبای تنهایی ، شبهای بی پناه.خیلی سخته. با تمام وجودم میگم که خیلی سخته. سخته که آدم تنها بخوابه. سخته که آدم با ناراحتی بخوابه. سخته که خوابت نیاد. سخته که خوابت بگیره و یه دفه بپری از خواب. تا حالا شده یه چاه تنگ و تاریک جلو پات باشه و مجبور باشی بری توش. اونم چاهی که پر از جونورای عجیب غریبه.

می خواستم بخوابم، ولی میدونستم الانه که اون کابوسهای همیشگی میان سراغم. ولی چیکار می تونستم بکنم. باید می خوابیدم. یعنی یه جورایی باید می رفتم توی اون چاه. توی چاه کابوس.
ترس عجیبی داره. نه از جنس اون ترسای همیشگی. بلکه یک نوع ترس از روی اجبار، ترس از روی خواستن، ترس از روی تنهایی. اینجا بود که گریم گرفت که خدایا! آخه چرا من باید بخوابم؟ولی خب، همشونو دیدم. همه اون کابوسهایی که انتظارشونو داشتم. از قبل همشونو میشناختم. مدتی بود که سراغم نیومده بودن. انگار اومده بودن انتقام نبودن تورو از من بگیرن. خب...چیکار میتونستم بکنم؟ منم دادم بهشون. منم خودمو گذاشتم جلو و گفتم بگیرید هر چی میخواین. هر چی تو این مدت نتونسته بودید از من بگیریدو بگیرید.
یه جورایی آروم شده بودم. البته اونا هم آروم شده بودن. میتونستم بخوابم. ولی دیگه خوابم نمیومد.منم خوابو واسه اون روز گذاشتم ، ازخواب بیدار شدم. می دونی چی شد؟ نه، نمیدونی! برای چندمین بار توی عمرم، صدای تنگ نفس کشیدنای قلبمو شنیدم.........

گاهی زدن حرفامون با یه عالمه کلمه های قلمبه و سلمبه
کار احمقانه ای هستش
اوهوووم!
میتونیم ساده بگیم که
چی میخوایم
چی تو دلمون ِ
چی هستیم
چیکار میخوایم بکنیم ...
هیچ اتفاقی نمی اوفته
فقط بیشتر بهمون خوش میگذره!!!

     در جوانی غصه خوردم هیچ کس یادم نکرد

                               در قفس ماندم ولی صیاد ازادم نکرد

 اتش عششقت چنان از زندگی

                              سیرم کرد

      ارزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد

خواب

شعبان

اشــکهای یــخی

اشــکهای یخیمو پـاکــ کن درای قلبتوواکن

صـدای قلبـــمو بشنو من چه کردم با دل تو

کاشکی تو لـحظه ی آخر عشق و تونگام میخوندی

قـلب تو صدامـو نشـنیدرفتی با غریبـه موندی

اگه یه روز بگـم از این حکایت که به تو کردم عادت

دلـم پیش دلـت مونده تو زنـدون رفـاقت رفـاقت

اگه یه شـب برسـم به حقایـق بشم خدای عاشـــق

بگـم رازمو به ستاره ی دریای مغرب دریای مغرب

Shadi

منو شکســــتن

من میگم منو شکســتن چشم فانوسم وبستن

تو میگی خدا بزرگه ماه ومیده به شب من

من میگم آخـه دلـم بود اونکه افتاده به خاکه

تو میگی سرت سلامــت آینه ها زلال وپاکـــه

اینکه فاصله ها رو نمیشه با گریه پر کرد

یـکیمون بهار سر خوش یـکیمون پاییز پر درد

من میگم فاصله مرگـه بین دستای تو تا من

تو میگی زندگی اینه فاصله عشـق تو با من

من میگم حالا بسـوزم یا که با فاصله سازم

تومیگی فرقــی نداره من که چیـزی نمیبازم

من میگم اینجا رو باختی عمری که رفته نمییاد

تو میگی قصه همین بود تو یه برگی توی این باد 

                     چه خوبه تا هميشه ما با هم باشيم

                      من و تو دشمن درد و غم باشيم

                                              چه خوبه دلامون از اميد پره

                                              غم داره از من و تو دل مي بره

                                                     من با تو خوشم تو خوشي با دل من

                                                      از دست من و تو غصه ها خسته ميشن

كوچه ها به جاي بوي بي كسي

پر از عطر خوش هم نفسي

                                تپش قبل تو با نبض منه

                               عزيزم لحظه هاي عاشق شدنه

                                             من با تو خوشم تو خوشي با دل من

                                              از دست من و تو غصه ها خسته ميشن

                 فكر نكن رو به غروبه زند گي

                اگه عاشق باشي خوبه زند گي

                                             براي ديدن خوبي كافيه

                                         چشاتو وا كني رو به زندگي

ای دوست

دلت همیشه زندان منست

آتشکده عشق توازآن منست

آن روز که لحظه وداع من وتوست

آن شوم ترین لحظه پایان منست

عاشقی راشرط اول ناله وفریاد نیست

تاکسی ازجان شیرین نگذردفرهادنیست

عاشقی مقدور هرعیاش نیست

غم کشیدن صنعت نقاش نیست

درتاریکی چشم هایت راجستم

درتاریکی چشم هایت رایافتم

وشبم پرستاره شد

***********

و اين هم شعر زيباي فريدون مشيري /كوچه/ به ياد روزهاي اول آشنايي

بي تو ، مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم !


در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد


يادم آيد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم


ساعتي بر لب آن جوي نشستيم
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشاي نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ


يادم آيد : تو بمن گفتي :
ازين عشق حذر كن !
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب ، آئينة عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است
باش فردا ، كه دلت با دگران است
تا فراموش كني ، چندي ازين شهر سفر كن !


با تو گفتنم :
حذر از عشق ؟
ندانم
سفر از پيش تو ؟
هرگز نتوانم
روز اول كه دل من به تمناي تو پَر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو بمن سنگ زدي ، من نه رميدم ، نه گسستم
باز گفتم كه : تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم ، نتوانم … !


اشكي از شاخه فرو ريخت
مرغ شب نالة تلخي زد و بگريخت !
اشك در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد


يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه كشيدم
نگسستم ، نرميدم


رفت در ظلمت غم ، آن شب و شبهاي دگر هم
نه گرفتي دگر از عاشق آزده خبر هم
نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم !
بي تو ، اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

امروز دیگه میخوام از اول سال تحصیلی شروع کنم

۳۱ شهریور بود روز شکوفه ها ، مجبور بودیم بریم مدرسه که با قوانین آشنا بشیم هنوز زری دوستم نتونسته بود ثبت نام بکنه و فقط یه امید دیگه داشت،یه عالمه از بچه های راهنماییمو دیدم ،یاسی رو که دیدم داشتم براش پر  در ممیاوردم دلم براش یه سوزن شده بود، اسم ها را خوندن و رفتیم سر کلاسها ،من و یاسی تو یه کلاس نبودیم.اشکم داشت در میومد،رفتیم دفتر که اگه بشه جاشو عوض کنه بیاد تو کلاس من،که عسل را پا تلفن کارتی مدرسه دیدم که داره گریه میکنه.با مامانم رفتیم جلو که ببینیم چی شده که داره گریه میکنه،(من دفعه اول دومم بود عسل و میدیدم ،مامان عسل با مامان من همکاره ،)هرچی اسرار کردیم نگفت.کار یاسی هم درست شد اومد تو کلاس ما،اونروز گذشت .

فرداش که رفتم مدرسه دیدم عسل نیومده،یکم نگران شدم ،یادمه زنگ اول دین و زندگی داشتیم ،تا فهمیدم خوابم گرفت به یاسی گفتم تو حالش رو داری ،اونم گفت: نه.اول تصمیم گرفتیم یا فرار کنیم یا بخوابیم،فکر  فرار رو که مجبور شدیم از کلمون بیرون کنیم و خوابم که نمیشد مردم فکر بد میکردند.به یاسی گفتم میای معلمه رو دست بندازیم یاسی هم که پایه تر از من از همون اول که معلمه اومد تو کلاس شروع کرد مسخره بازی معلمم اول از همه اسم منو یاسی رو پرسید یادم نمیره پشت سریمون از دسمون چقدر حرص خورد بعد ها هم شد نماینده کلاس(خر حمال کلاس) 

ظهر که شد عین بچه آدم رفتیم خونه،به مامانم گفتم عسل نیومد مدرسه امروز،گفت :زنگ میزنم به مامانش ببینم چی شده،مامانش گفته بود کهیر داشته حالش خوب نبوده،ولی بدنا خود عسل لو داد واسه ابروهاش ۱ روز اخراجی بوده

اوایل شهریور سال ۱۳۸۶ بود یعنی سوم شهریور که آخرین دیدارم را با ----- داشتم اون همراه خودش بسر خالش رو هم آورده بود>تا ما با بسر خالش دست دادیم بلیس ۱۱۰ ما رو دید و گیر داد بهمون نزدیک بود ببرندمون>که با ۱۰۰ خواهش و تمنا ولمون کردند>اونشب من با ۱ ساعت دیرکرد رسیدم خونه .مشکلی بیش نیومد.گذشت و گذشت تا از طریق یکی آگاه شدم که دختر باز شده.یعنی چطور دلش اومد دوستی ۲ سالمون را با هوساش زیر با بذاره.هرچی باهاش حرف زدم راههنماییش کردم ازش خواهش کردم بذاره کنار دنبال کار خودش بود اینگار ن اینگار یه روزی هم و دوست داشتیم با هم بودیم و................

تا اینکه دیگه طاقت نیوردم و ۲ دی تموم کردم

اون دنبال یه همچین چیزی بود ولی من بعد گذشت ۷.۸ ماه دارم دییوونه میشم

بعد از مدتها با یه اتفاقات جدید در خدمتتونم .این سری میخوام در مورد اتفاقات جدیدکه در طول سال تحصیلی ۱۳۸۶-۱۳۸۷ واسم اتفاق افتاده براتون بگم .سال خوبی بود هرچند تو این سال اتفاقات بدم خیلی برام افتاد ولی خیالی نیست .به قول سهراب که میگه:

تا شقایق هست باید زندگی کرد